اکثر ما این تجربه را داشتهایم: آری گفتن وقتی منظورمان نه بود. ماندن در مکالمهای که انرژیمان را تخلیه میکرد. کنار گذاشتن نیازهای خودمان تا دیگران را ناامید نکنیم. داشتن مرز چیزی نیست که یا داریم یا نداریم — بلکه چیزی است که یاد میگیریم بارها و بارها، در طول زندگی تعیین کنیم. و این کار از فهمیدن این موضوع شروع میشود که مرز واقعاً چیست — و چه چیزی نیست.
مرزها دیوار نیستند — درهستند
یک تصور غلط رایج این است که تعیین مرز یعنی دور کردن مردم از خودمان. اما مرزها رد کردن نیستند. بلکه روشن کردن این موضوع هستند که چه چیزی برای شما مناسب است و چه چیزی نه. روانشناس برنه براون این را زیبا توضیح میدهد: "مرزها چیزی هستند که عشق را پایدار میکنند." وقتی میدانیم خودمان به چه چیزی نیاز داریم، میتوانیم به شکل واقعی برای دیگران حاضر باشیم — نه از روی ترس یا احساس وظیفه، بلکه از روی علاقه و انتخاب.
پس تعیین مرز برای خودمان به معنای ایجاد فاصله نیست. بلکه به معنای ایجاد فضایی است که در آن بتوانید رشد کنید — و دیگران را بر اساس شرایط خودتان دعوت کنید. این کار نیاز دارد که خودتان را آنقدر خوب بشناسید که بدانید چه موقع چیزی احساس اشتباهی میدهد. این یک مهارت است. و مثل تمام مهارتها، برای رشدش زمان لازم است.
چرا انقدر سخت است؟
خیلی از ما با این پیام بزرگ شدهایم — چه مستقیم چه غیرمستقیم — که نباید زیاد جا بگیریم. که نیازهای ما دردسرساز هستند. که نه گفتن همان خودخواهی است. این درس عمیق در ما ریشه میگیرد — و تا روابط بزرگسالیمان ما را همراهی میکند.
بر اساس نظریه دلبستگی که توسط جان بولبی توسعه یافت و بعداً توسط محققانی مثل مری اینزورث تکمیل شد، تواناییمان برای تعیین مرز تا حد زیادی در اولین روابطمان شکل میگیرد. اگر در کودکی یاد گرفته باشیم که محبت مشروط به تطبیق کردن خودمان است، آنگاه در بزرگسالی نه گفتن میتواند احساس خطر مرگ به ما بدهد — حتی وقتی عقلاً میدانیم که ضروری است.
این ضعف نیست. این زیستشناسی و تاریخ زندگی است. و قابل تغییر است.
چطور شروع کنید
قدم اول شناخت علائم خودتان است. بدن شما قبل از ذهنتان میداند که مرزی رد شده. شاید احساس خستگی ناگهانی کنید. شاید شانههایتان سفت شود. شاید اضطراب در شکمتان حس کنید. این علائم دوست شما هستند — راهنمایانی که به شما میگویند کجا باید بایستید.
شروع با مرزهای کوچک کنید. شاید امروز بگویید "بذارید فکرش را بکنم" به جای اینکه فوری جواب بدهید. شاید تلفن را در ساعتهای غذا خاموش کنید. شاید کمی زودتر از مهمانی بروید. هر مرز کوچکی که بگذارید، عضلهای را تقویت میکند که تا حالا کم استفاده شده.
یادتان باشد: افراد واقعی در زندگیتان مرزهای شما را احترام خواهند گذاشت. کسانی که این کار را نمیکنند، دقیقاً همان دلیلی هستند که شما به این مرزها نیاز دارید.
اگر در این مسیر کمک بیشتری نیاز دارید، AIA به عنوان راهنمای شخصی هوشمند شما میتواند در شناخت الگوهای رفتاری و تقویت مهارتهای ارتباطیتان همراهتان باشد.
AIA kender disse teorier og kan hjælpe dig med at forstå dem i din egen situation.
Åbn AIA →