Er zijn veel dingen waar we tegenwoordig open over praten — stress, angst, relaties die niet werken, en zelfs ons seksleven in brede zin. Maar één onderwerp zorgt er nog steeds voor dat mensen van gesprek wisselen of naar de grond kijken: zelfbevrediging. Masturbatie. Het genieten van je eigen lichaam, alleen, voor jezelf. Waarom draagt iets zo natuurlijks nog steeds zoveel schaamte met zich mee?
Een geschiedenis vol schaamte — en langzame bevrijding
Eeuwenlang werd masturbatie beschouwd als moreel verwerpelijk, fysiek schadelijk en een teken van zwak karakter. Artsen in de negentiende eeuw waarschuwden ervoor met alle autoriteit die ze konden opbrengen. Religies veroordeelden het. Ouders zwegen erover — of beschaamden kinderen ermee. De culturele bagage die we meedragen is zwaar en oud. En hoewel onderzoek al lang heeft aangetoond dat zelfbevrediging zowel normaal als gezond is, zit de schaamte bij velen van ons nog steeds diep. De psycholoog Brené Brown, die uitgebreid onderzoek heeft gedaan naar schaamte, wijst erop dat schaamte gedijt in stilte. Dat is precies wat dit onderwerp zo belangrijk maakt om over te praten — want stilte helpt ons zelden.
Wat het onderzoek werkelijk zegt
Studies tonen aan dat een grote meerderheid van zowel mannen als vrouwen zelfbevrediging beoefent — over alle leeftijden, relatievormen en levenssituaties heen. Een onderzoek van Indiana University (Herbenick et al., 2010) toonde aan dat masturbatie in alle leeftijdsgroepen wijdverbreid is en geen teken is van een slecht seksleven of een ongezonde relatie. Integendeel: veel mensen geven aan dat ze hun eigen behoeften beter kennen en openlijker communiceren met een partner, juist omdat ze tijd hebben besteed aan het verkennen van zichzelf. Zelfbevrediging kan endorfines en oxytocine vrijmaken, stress verminderen en helpen bij de slaap. Het is geen vervanging voor intimiteit met anderen — het is een vorm van intimiteit met jezelf.
Zelfliefde begint met jezelf kennen
Bij Forlove praten we veel over zelfliefde als fundament voor gezonde relaties. Maar zelfliefde is niet alleen avondmeditatie en vriendelijke gedachten over jezelf. Het gaat ook over een ontspannen en nieuwsgierige relatie met je eigen lichaam hebben — durven voelen wat goed voelt, zonder dat daarvoor de toestemming of aanwezigheid van een ander nodig is. Je eigen lichaam kennen is niet egoïstisch. Het is eigenlijk een cadeau dat je ook aan je toekomstige of huidige partners geeft. Want als je weet wat je prettig vindt, kun je dat delen. En dat vereist dat je eerst de moed hebt gehad om aanwezig te zijn bij jezelf.
De schaamte rondom zelfbevrediging is niet jouw schuld — ze is geërfd. Maar ze kan worden onderzocht, uitgedaagd en langzaam terzijde worden gelegd. Het begint met jezelf afvragen wat je eigenlijk gelooft — en of die overtuigingen werkelijk van jou zijn.
Wat denk jij als je dit leest? Is er nog steeds een stem van binnen die zegt dat het fout is — en weet je waar die stem vandaan komt?
AIA kender disse teorier og kan hjælpe dig med at forstå dem i din egen situation.
Åbn AIA →